Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2014

Καλό Φθινόπωρο, με τα νέα μου

Καλό Φθινόπωρο και καλό μήνα να έχουμε όλοι μας, με υγεία και πολύ αγάπη.
Χαμόγελο και αισιοδοξία!

Στη ζωή μου η χαρά με τη λύπη διαδέχονται σχεδόν καθημερινά. Δύο έντονα συναισθήματα που χωρίς αυτά δεν έχω μάθει να ζω. Κρατάνε μια χρυσή αλυσίδα, η μια κυρία όμορφη από τη μία άκρη και η άλλη απεριποίητη κλαψιάρα να θρηνά κρατώντας την άλλη άκρη και κατά πως η κάθε μια τραβά πηγαινοέρχομαι και γω σχεδόν ακούραστα- μιλάμε τώρα για τρελό πηγαινέλα- μα δεν βαριέσαι μ' αυτά και μ' αυτά έγινα άνθρωπος αισθηματίας (να μην πούμε και κάτι για να ευθυμήσουμε;).
Στην εβδομάδα που πέρασε είχε τα πρωτεία η κυρία Χαρά, όχι για κάτι ιδιαίτερο αλλά να, για μικρά καθημερινά ευτράπελα.
Καταρχήν μετά από οικογενειακό συμβούλιο και κατόπιν δικής μου και των αδερφών μου (αδερφός-αδερφή) μεγάλης πίεσης, οι γονείς μου πήγαν-μετά από 8 χρόνια- διακοπές για 6 μέρες. Πάντα το οικονομικό και η ριμάδα η κρίση στη μέση, πάντα οι αέναες υποχρεώσεις, πάντα ένα "γιατί" τους έκοβε το δρόμο για ξεκούραση. Και ποιοι; Οι γονείς μου που κάθε καλοκαίρι μας πήγαιναν, όσο ήμασταν μικρά, 2-3 βδομάδες διακοπές στη θάλασσα, στη Γλύφα Φθιώτιδας συγκεκριμένα, που με τα χρόνια έγινε το δεύτερο χωριό μας. Είχαμε παρέα εκεί, πολύ στενούς και καλούς φίλους και δεν θέλαμε ούτε εμείς να πάμε κάπου αλλού όπου θα ήμασταν άγνωστοι μεταξύ αγνώστων.
Τέλοσπάντων ξέφυγα από αυτό που ήθελα να πω (έχω την τάση να λέω πολλά).  Είμασταν λοιπόν ότι οι γονείς έπρεπε να φύγουν για διακοπές. Το έχει ανάγκη κάθε άνθρωπος και όταν του δίνεται η ευκαιρία πρέπει να την αρπάζει. Στην αρχή είχαμε αντιρρήσεις, να τα λουλούδια η μαμά, να ο κήπος ο μπαμπάς, να τα γουρούνια και οι δυο μαζί (ναι καλά καταλάβατε έχουμε γουρουνάκια) μα τίποτε δεν μας πτόησε. Τα λουλούδια θα τα ποτίζω εγώ, λέω στη μαμά, τα γουρουνάκια θα τα πλένω και θα τα ταΐζω το πρωί εγώ και το απόγευμα που εγώ θα δουλεύω, η αδερφή ή ο αδερφός όποιος γύρναγε πιο γρήγορα από τη δική του δουλειά, όσο για τον κήπο, μια βδομάδα δεν χρειάζεται τίποτα, να 'ναι καλά τα πρωτοβρόχια τον πότισαν και στο τέλος της όταν πλέον θα γύριζαν θα μαζεύονταν και τα καλούδια. Έπρεπε να φύγουν γιατί και οι δυο έχουν πρόβλημα με τη μέση και δεν το βάζουν ποτέ κάτω, και επιπλέον θέλαμε να τους δούμε μετά από τόσα χρόνια σκοτούρας και υποχρεώσεων λιγάκι ξένοιαστους.
Αν κάποιος πριν λίγα χρόνια (2-3 δεν βάζω παραπάνω) μου έλεγε ότι εγώ θα τάιζα και θα έπλενα το γουρνοκούμασο θα του λεγα "τρελός παπάς σε βάπτισε" και όμως φίλοι μου το έκανα και αυτό. Έριξα πολύ γέλιο με τις συνομιλίες τους όποτε με έβλεπαν. Ευτυχώς ο πατέρας μου έβαλε πολύ μεράκι στο να φτιάξει το χώρο τους και όλα γινόταν πολύ εύκολα χωρίς να έρχομαι σε άμεση επαφή μαζί τους και χωρίς να λερώνομαι. Πάνε τα παλιά τα χρόνια που έμπαινες μέσα για να τα καθαρίσεις.
Βρε, τα καημένα, καλά τα λένε γουρούνια, μπαίνουν μέσα στην τροφή τους, κοιλιόδουλα καθώς είναι διεκδικεί το καθένα με τον τρόπο του όση περισσότερη τροφή μπορεί. Και επειδή εγώ με τον αδερφό λείπαμε τις περισσότερες ώρες, άρα πόσα αποφάγια να είχαμε δυο άτομα; δεν τους πήγαινα σχεδόν τίποτα άλλο εκτός από πίτουρο και δωσ' του διαμαρτυρίες και γουρουνίσματα. Μέχρι που μια μέρα μαζευτήκαμε στο σπίτι φίλοι, και ότι έμεινε από φρούτα-φλούδες-μακαρόνια κτλ το έριξα....πω πω πω κόντεψαν να με φιλήσουν... το "πλατσ πλατσ" που ακούγεται όταν τρώνε με λαχτάρα δεν λέγεται, μέχρι που ήθελα να βγάλω φωτογραφία ή να τραβήξω βίντεο, αλλά μετά το ξανασκέφτηκα και κάθισα στ'αυγά μου (θα ήταν γουρουνιά...χαχαχαχαχα).
Μα το πιο σημαντικό της όλης εβδομάδας ήταν η επιστροφή τους. Δεν λέγεται πόσο χάρηκα που ξεκουράστηκαν και πέρασαν καλά, αλλά και που επιτέλους κοιμήθηκα λίγο παραπάνω το πρωί, γιατί βλέπετε ξύπναγα να πάω στα γουρουνάκια, πότιζα τα λουλούδια (η μάνα μου έχει άπειρα), καθάριζα και το σπίτι, πήγαινα να ανάψω και τους παππούδες και μετά να γυρίσω να στολιστώ και περιχαρής να πάω για δουλειά.
Ξέχασα να σας πω, πήραν στα μπάνια και τη Μάγια, το 6ο μέλος της οικογένειας.
Η οποία από τότε που γύρισε είναι σαν να προσγειώθηκε απότομα στη σκληρή πραγματικότητα. Δεν της αρέσει πλέον ούτε το χωράφι, που πήγαινε με λαχτάρα λες και πήγαινε βόλτα στην εξοχή,ούτε τα γουρούνια που ακούγοντας τους ήχους τους γάβγιζε και τα έφερνε σε τάξη, ούτε νερό δεν πίνει. Κάθεται παραπονεμένη και φαντάζομαι ότι με τη φαντασία της είναι πάλι στις βουτιές και στις βόλτες στην παραλία. Θα σκέφτεται το έρμο "μου δείξαν τον παράδεισο και τώρα με φέραν πίσω; Άδικο" χαχαχαχαχαχα. Ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου από το πρωί δεν σηκώνει κεφάλι σας λέω!

Μα έγινε και κάτι που μου χάλασε και λίγο τη διάθεση, αυτό χτες με την ολοκλήρωση της διαδικασίας σήμερα.
Μεγάλωσα όπως πολλές φορές έχω πει μέσα στο πράσινο.
Για να καταλάβετε ακολουθεί μια φωτογραφία που είναι απέναντι ακριβώς από το σπίτι μου, στο οικόπεδο που κάποτε συστεγάζονταν ο πατέρας μου με τα αδέρφια του στην ίδια επιχείρηση (ώσπου να χωρίσουν :-( ).

φώτο 1

 Κάτω από αυτόν τον πλάτανο που βλέπετε (φώτο 1) παίζαμε ως παιδιά, όλη μέρα. Είναι γύρω στα 20 μέτρα το ύψος του και γέρνει- δεν ξέρω κατά πόσο μπορείτε να το καταλάβετε- σαν τον πύργο της Πίζας.
















φώτο 2

Ακόμα και στη διπλανή επιχείρηση υπάρχει ένας ακόμα μικρότερος πλάτανος (φώτο 2).

Γενικά το χωριό μου, το οποίο βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού είναι στολισμένο με την ομορφιά της φύσης. Και τα δέντρα είναι που κάνουν το τοπίο πιο όμορφο. Κάποτε ο ασφαλτόδρομος που ενώνει το χωριό μου με τη διπλανή κωμόπολη ήταν από δω και από κει γεμάτος από πλατάνια, φτελιάδες και ένα σωρό πανέμορφα και πανύψηλα δέντρα και το σκηνικό θύμιζε τοπίο από ταινία. Έλα μου όμως που στο βωμό της εξέλιξης και της πρόοδο που έκανε επιτακτική την ανάγκη να φτιαχτούν επιχειρήσεις θυσιάστηκαν όλα και απέμεινε ένας κοινός ασφαλτόδρομος.
Και άντε αυτό έληξε, πριν χρόνια, σήμερα όμως που κόβουμε τα δέντρα αιώνων για να ζεσταθούμε μισό χειμώνα; Αυτό που το πας; Ποιοι εγκληματίες δίνουν τις άδειες και ποιοι αναίσχυντοι κάνουν τις άδειες πράξεις;
Δύο μέρες χρειάστηκε για να ολοκληρωθεί το έργο της καταστροφής και τεμάχιζαν κομμάτι-κομμάτι. Το μηχανάκι δούλευε από χτες ασταμάτητα και ήταν αυτό που  με ξύπνησε το πρωί  σήμερα. Σηκώθηκα με μαύρη καρδιά. Γιατί; Γιατί; Γιατί;
Ένα δέντρο που έστεκε εκεί πολλά πολλά χρόνια πριν γεννηθούμε εμείς, που θύμιζε ζωή, οξυγόνο και υγεία έγινε κούτσουρο για τη σόμπα και το τζάκι κάποιων (που δυστυχώς ξέρω ότι έχουν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν ξύλα, όπως πολύ καλά ξέρω πόσο πλεονέκτες, εγωκεντρικοί και αναίσχυντοι είναι).

Και εκεί που ήθελα να γελάσω με τα δικά μου κατορθώματα ως κτηνοτρόφου και τα κατορθώματα που θα μου περιέγραφαν οι γονείς για τη Μάγια (γιατί δυστυχώς βίντεο δεν είχαν μαζί να τραβήξουν) ξαφνικά δεν ήθελα να πω τίποτα.
Η βροχή με έβγαλε από το δωμάτιο και βγήκα έξω να μυρίσω το βρεγμένο χώμα, μα μύρισα πριονίδι από κομμένο ξύλο και ήθελα τόσο να το μοιραστώ!!!!

Οι φωτογραφίες τραβηγμένες από τη βεράντα του σπιτιού μου, ο κομμένος κορμός δεν φαίνεται ούτε κατά το ήμισυ!!!!!!
Πολύ φοβάμαι πως όποιο δέντρο απόμεινε στις άκρες των δρόμων θα γίνει έρμαιο στο στόμα κάποιας ξυλόσομπας για το χειμώνα :-(

46 σχόλια:

  1. Συγκινήθηκα με τους γονείς σου και τις διακοπές που -επιτέλους- πήγαν μετά από τόσα χρόνια. Ίσως γιατί μου θύμισες κάποιες αντίστοιχες-προσωπικές μνήμες.. Και μπράβο σας που τους "σπρώξατε" να το κάνουν.
    Για τον κομμένο πλάτανο απορώ και θλίβομαι. Τέτοια δέντρα πρέπει να τα φυλάμε σαν τα μάτια μας κι όχι να τα κάνουμε καυσόξυλα. Μα γιατί δεν κινητοποιήθηκαν οι κάτοικοι να το σταματήσουν; Νομίζω πως χρειάζεται άδεια απ' το Δασαρχείο για να κοπεί έστω κι ένα δεντράκι. Κρίμα... Καταλαβαίνω την αίσθηση του κενού που νιώθεις, αντικρίζοντας το κουφάρι του. Είναι έγκλημα, τι να πω;
    Νίκη μου με ανάμεικτα συναισθήματα σου στέλνω τους χαιρετισμούς μου, να έχεις ένα όμορφο σαββατόβραδο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Μαρία μου, μια καλή και όμορφη Κυριακή σου εύχομαι.
      Δυστυχώς για τον πλάτανο πήραν άδεια από το δασαρχείο. Το θέμα είναι πως κατάφεραν να την πάρουν;
      Όσο για τους κατοίκους,αδιαφορούν όλοι. Εγώ που ρώτησα γιατί τον κόβουν μόνο που δεν με αποκεφάλισαν....
      Είμαστε θλιβεροί, έχουμε καταστρέψει στο διάβα μας τα πάντα, πέρα από την ανθρωπιά μας ποδοπατήσαμε και το κάθετι που δεν μας ανήκει στην τελική!
      Όμως κάθε φορά που ανατέλει ο ήλιος και η καινούργια μέρα ξεκινά, πάντα μα πάντα θα υπάρχει η ελπίδα και ένα θαύμα.
      Καλή εβδομάδα που έρχεται απολαυστική Μαρία!
      Τα φιλιά μου

      Διαγραφή
  2. έλα σου έχω ετοιμάσει δωράκι για να σου φτιάξω τη διάθεση, έλα να το πάρεις από το μπλογκ μου όποτε σε βολέψει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μου άρεσε τόσο η διήγηση σου, διάβασα όλα σου τα 'πάθη" και χάρηκα όμως που υπάρχουν ακόμα νέα κορίτσια που μπορούν να αναλάβουν ευθύνες σε όλα!Το σκυλάκι σου υπέροχο και το..νοιώθω..κάπως έτσι βλέπει την εξοχή η Κλώντη μου! Να πω και κάτι με το θάρρος της..γιαγιάς στα μπλοκ . Το μαύρο χρώμα του φόντου σου είναι κουραστικό και δυσκολεύει την ανάγνωση γλυκιά μου. Σαν χρώμα δε κουβαλάει μαζί του την ..απαισιοδοξία και τη "μαύρη" διάθεση. Λοιπόν ..ένα τόσο χαρούμενο και γλυκό και δημιουργικό κορίτσι που γεννήθηκε στο πράσινο θα έβαζε κάτι ανάλογο για φόντο! Αχτιδένια φιλάκια με την ελπίδα να μη μου κρατήσεις κακία για τη συμβουλή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχτίδα μου σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και για τη συμβουλή. Κάθε τι που μας οδηγεί στο καλύτερο ποτέ δεν με "πικάρει" -ή με ενοχλεί όταν μου το λένε. Για το φόντο είναι κάτι που σκέφτομαι εγώ εδώ και καιρό αλλά ποτέ δεν έβρισκα τόσο διαθέσιμο χρόνο όσο ήθελα. Σήμερα όμως κιόλας που το πάει πάλι για βροχή και θα μείνω στο καβούκι μου λέω να κάνω μια ανακαίνιση στο σπιτάκι μου.
      Θα περάσεις όμως μετά να μου πεις ε; Και ότι δεν σ'αρέσει ή σε προβληματίζει εννοείται ελεύθερα.
      Άλλοστε δεν θα μπορούσα να παραβλέψω μια τόσο μεγάλη καλλιτέχνιδα :-)))
      Κακία δεν κράτησα ποτέ στον εχθρό μου καλή μου "Αχτίδα", σε σένα θα κρατήσω;
      Υ.Γ Η Κλώντη είναι μουράκι απίστευτο!!!
      Καλή εβδομάδα που έρχεται
      Φιλάκια πολλά

      Διαγραφή
  4. Καλημέρα Λάχεσις,
    Πόσο γλυκό που "σπρώξατε" τους γονείς σας να πάνε διακοπές. Οι γονείς μας έχουν κάνει τόσα πράγματα για εμάς και είναι ωραίο να τους ανταποδίδουμε την αγάπη και να τους κακομαθαίνουμε και λίγο! :))
    Στεναχωρήθηκα πολύ με το γεγονός που περιγράφεις με το δέντρο. Κάποιοι λένε πως η φύση μας εκδικείται για όσα της κάνουμε. Ίσως όμως απλώς να ανταποδίδει, για να καταλάβουμε πως νιώθει. Γιατί δεν την σεβόμαστε, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
    Μια όμορφη ημέρα σου εύχομαι με χαμόγελο! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Μαρίνα,
      Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια :-)
      Εννοείται ότι η φύση μας εκδικείται και καλά μας κάνει. Ξέρεις ποιο είναι το χειρότερο που άκουσα; Τον τελευταίο χρόνο τα πλατάνια μας έχουν κίτρινα φύλλα και πέφτουν χειμώνα καλοκαίρι.Κάποιος γεωπόνος που έφερε ο δήμαρχος είπε ότι τους λείπει το νερό, μα και αυτό δεν πρέπει να στέκει γιατί το συναντάς και σε πλατάνια που βρίσκονται κοντά σε ποτάμι. Όμως μόλις χτες που το συζητούσαμε στην παρέα, ένας φίλος μας ανέφερε τη φοβία μετά βεβαιότητας γεωπόνων που ισχυρίζονται ότι η μόλυνση του εδάφους από τα φυτοφάρμακα και όλα τα χημικά που έχουν πέσει με τα χρόνια δημιούργησε ένα είδος μόλυνσης που ξεκινάει από τη ρίζα τους και φτάνει ως την κορυφή. Αναμένεται εντός 5 ετών να εξαφανιστούν ως είδος δέντρων :-(((((
      Πόσο πιο πολύ μπορεί να μας εκδικηθεί η φύση; Πόσα μεγάλα και τραγικά λάθη κάναμε;
      Ελπίζω μόνο στο θαύμα που θα φέρει η επόμενη μέρα.
      Να έχεις μια όμορφη Κυριακή (παρόλη τη μαυρίλα ανακοινώσεων) να μην το βάζουμε κάτω, και με χαμόγελο να υποδεχόμαστε την κάθε μέρα σαν να 'ναι γιορτή.
      Τα φιλιά μου

      Διαγραφή
  5. Γεια σου αγρότισσα μου εσύ!
    Εμένα δεν μου έκανε κάτι εντύπωση . γιατί έτσι μεγάλωσα! Να βοηθάω στα ζώα μας ( κατά καιρούς είχαμε και εμείς γουρουνάκια!!)
    Μπράβο σας που στείλατε τους γονείς να ξεκουραστούν! Μακάρι να ήταν έτσι όλα τα απιδιά!
    Όσο για τα δέντρα...εγώ ακόμα σπαράζω μετά από 10 χρόνια για τη συκιά μου!
    Φιλάκια πολλά Νίκη μου ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ αγρότισσα έγινα στα "γεράματα" γιατί ζώα δεν είχα ποτέ παρά τα τελευταία δύο χρόνια, (είχε ο παππούς μου αγελάδες όταν ήμουν μικρή, αλλά μόνο τις εβλεπα όταν πήγαινα να τον δω ) όπως καταλαβαίνεις εντελώς ξένο σε μενα το άθλημα.
      Και αλίμονο,δεν νιώθω ότι έκανα κάτι σπουδαίο σε ότι αφορά τους γονείς.
      Φιλάκια πολλά Αριστέα μου και από μένα,
      Καλή εβδομάδα να έχουμε

      Διαγραφή
  6. Λάθος μοίρα Λάχεσις οι πλάτανοι δε σαπίζουν. Ποτίζονται με καθαρό νερό απαλλαγμένο απο βρωμιές.
    Λάθος συμπέρασμα επίσης, δεν πήγα διακοπές (τουλάχιστον όχι εκεί που νόμισες) εδώ ήμουνα και είμαι. Σταθερή.
    Μαρία Λ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω πως αντιδρούν οι πλάτανοι, το μόνο που έχω σαν πληροφορία είναι αυτό που ανέφερα, ότι υπάρχει ένα μικρόβιο που προκλήθηκε από τα φυτοφάρμακα που πότισαν τη γη δεκάδες χρόνια και μολύνει τη ρίζα του πλατάνου και σιγά σιγά φτάνει στα φύλλα του. Δεν σαπίζει, ξεραίνεται. Δεν ξέρω αν όντως αληθεύει ή οχι, δεν είμαι επιστήμονας, ξέρω ότι μες το κατακαλόκαιρο τα πλατάνια μας αντί για πράσινα είχαν τα χρώματα του φθινοπώρου και έριχναν τα φύλλα τους.
      Συγχώρεσε με επίσης Μαρία, γιατί μπερδεύτηκα λίγο, που νόμιζα ότι ήσουν; (θεωρώ ακόμα καινούργιο τον εαυτό μου στη γειτονιά και ακόμα δεν έχω ξεκαθαρίσει πλήρως ποιος και τι,ψιλομπερδεύομαι)
      Ευχαριστώ εκ των προτέρων (για το ξε-μπέρδεμα)
      :-)

      Διαγραφή
  7. Εγώ δεν ανήκω ούτε σ' αυτή ούτε σε άλλη γειτονιά αγαπητή μου. Μου απάντησες λοιπόν συνοπτικά και σωστά έπραξες, συνοπτική είμαι κι εγώ όταν πρέπει. Ούτε ξεραίνονται λοιπόν γιατί δεν υπάρχει τόσο δυνατό μικρόβιο. Κανένα.
    Παρακαλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίγουρα για να το λες με τόση σιγουριά το ξέρεις οπότε δεν έχω παρά να συμφωνήσω μαζί σου :-)
      Μπορείς μήπως να μου πεις που νόμιζα ότι πήγες διακοπές; και πότε στο είπα αυτό; όχι τίποτα άλλο απλά αν είπα ή έκανα κάτι που σε πρόσβαλε να το ξέρω για να βελτιώνομαι και να μην πέφτω στα ίδια ατοπήματα

      Διαγραφή
  8. Δεν χρειάζεται να ενδιαφέρεστε για τίποτα περισσότερο απ' ότι σας είπα. Αυτό που χρειαζόταν να ξέρετε προς αποφυγή παρεξηγήσεων το πληροφορηθήκατε. Και επιπλέον έχω να σας πω ότι τώρα πραγματικά μπερδευτήκατε με τα πρόσωπα. ¨Εγραψα συνοπτική και όχι συνοπτικός και το όνομά μου είναι όντως Μαρία. Πιο πραγματικό δεν γίνεται.
    Συνεπώς σας διαβεβαιώνω ότι σίγουρα δεν επιθυμείτε να συνεχίσετε την συζήτηση μαζί μου.
    Και κανένας επισης δεν επιθυμεί να την συνεχίσει και απο την εδώ πλευρά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πολύ γονείς είναι σαν τους δικούς σου, αχ πόσ σε καταλαβαινω. Ευτυχως ξεκουραστηκαν και άλλαξαν παραστασεις. Η σκυλίτσα θα συνέλθει με τον καιρό. Για τα δεντρα και γω στεναχωριέμαι όταν τα κόβουν, αλλά μερικές φορές έχουν δικίο. Γιατί απο μέσα είναι σάπια και με τον πρώτο αέρα και κακοκαιρία, μπορεί να κινδυνεύσει κόσμος. Να σου πω την αλήθεια δεν είμαι επιστήμονας για να ξέρω, αυτοί που το κάνουν ξέρουν καλύτερα.
    Καλό μας απόγευμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριάδνη μου, ελπίζω τα πράγματα να αλλάξουν και όλοι, γονείς και παιδιά, να έχουν τη δυνατότητα να ξεκουράζονται έστω για λίγες μέρες. Εύχομαι για καλύτερες μέρες!
      θα μείνω στο σχολιασμό σου πάνω στα δέντρα. Ναί όταν έχουν κάποιο πρόβλημα και πρέπει να κόβονται τότε καλώς γίνεται, αλλά όταν είναι γερά είναι απλά απαράδεκτο.Αλλοστε μην ξεχνάς πως συγκεκριμένα ο πλάτανος μπορεί να ζήσει αιώνες ακόμα και με κουφάλα τεράστια στον κορμό του! Ούτε εγώ είμαι επιστήμονας, οπότε ..... μόνο λόγια είμαι :-)
      Καλό σου ξημέρωμα, φιλάκια πολλά

      Διαγραφή
  10. . ''Ευχαριστώ ακόμα και για το δευτερόλεπτο που αφιερώσατε για να με «γνωρίσετε», ελπίζω να ταιριάξω με κάποιους λίγους αν όχι με πολλούς!΄΄Κλεμμένη φράση που διάβασα στο ΄΄σχετικά με μένα ΄΄Νίκη είναι σπουδαίο να μοιραζόμαστε τα μικρά και τα μεγάλα μας θέματα !!!
    Μου δίνεις την ευκαιρία να σε γνωρίσω και να διαβάσω για ότι σε χαροποίησε και ότι σε λύπησε πολύ!! Μπράβο σας που καταφέρατε να ξεκουραστούν οι γονείς , όσο και αν γελάω δυνατά με το τάισμα των γουρουνιών!!!!!! Από την άλλη πράγματι θλίβομαι για τα δέντρα τόσων ετών που θυσιάζονται ... λίγο πράσινο , τι ζητάμε επιτέλους ,
    Βέβαια φέτος κάηκε όλο το βουνό στο χωριό μου και όπως καταλαβαίνεις η θλίψη είναι επίσης μεγάλη γιατί ...το χειμώνα ποιος κρατά τις κατολισθήσεις!!!!
    Καλό φθινόπωρο σου εύχομαι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου σ'ευχαριστώ πολύ πολύ για τα καλά σου λόγια!
      Χαίρομαι να με γνωρίζουν και να γνωρίζω αξιόλογους ανθρώπους και να παίρνω κάτι από αυτούς που θα με κάνουν καλύτερη (γιατί από όλους κερδίζουμε) και αν μπορώ να προσφέρω και γω ένα λιθαράκι θα είμαι δις ευτυχής!
      Την επόμενη φορά με τα γουρούνια θα έχει βίντεο, κάνουν απίστευτο διάλογο...χαχαχχαχαχα
      Εχω πάει σε μέρη που είναι καμμένο το βουνό και δεν μπορούσα να βγάλω το πλάκωμα από την καρδιά για μέρες. Φαντάσου ότι πήγα στη Σκύρο 2 χρόνια μετά που κάηκε και η τσίκνα της στάχτης μύριζε ακόμα έντονα, το μαύρο και έρημο τοπίο μου μαύρισε την καρδιά!
      Καλό Φθινόπωρο και σε σένα καλή μου, θα τα λέμε!
      Ευχαριστώ για το πέρασμά σου και τα όμορφα λόγια σου ξανά!
      Φιλάκια πολλά

      Διαγραφή
  11. Νίκη μου πόσο συγκινητικό αυτό που κάνατε για τους γονείς σου.. μπράβο σας!!
    Είναι σπάνιο αυτό και το ξέρεις. Θα είναι περήφανοι για εσάς..
    Διάβασα Γλύφα Φθιώτιδας και χαμογέλασα γιατί ο πατέρας μου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Λαμία (έφυγε στα 18 του για Αθήνα) Όταν ημασταν μικρά πηγαίναμε στους παπούδες και κάναμε μπάνιο σε κοντινά μέρη, ένα από τα οποία και η Γλύφα!! Έχω πολλά χρόνια να πάω, αλλά μου θύμησες ωραίες στιγμές..
    Από τα δωράκια της Χριστίνας, λάτρεψα και το δικό σου.. υπέροχο!!
    Καλό φθινόπωρο με υγεία και δύναμη.. πολλά φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερίνα μου καλή, ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια σου!
      Βρε λες να παίξαμε σε καμιά παραλία όταν ημασταν μικρές! Γιατί θυμάμαι τότε στη Γλύφα, όλη η παραλία μας ανήκε, κάναμε φιλίες στο άψε σβήσε, γυρνούσαμε όλο το χωριό ελεύθερα (τότε φόβος δεν υπήρχε). Κοίτα να δεις που βγήκαμε και κοντοχωριανοί! χαχαχχαα
      Τα δώρα της Χριστίνας ήταν εξαιρετικά για τον καθένα!
      Ανταποδίδω τις όμορφες ευχές σου για καλό Φθινόπωρο.
      Φιλάκια πολλά, καλό ξημέρωμα!

      Διαγραφή
  12. Με την ευκαιρία που εννοήσατε αγαπητή μου το μπέρδεμα στα πρόσωπα, να σας δώσω και μια μικρή και όχι τόσο σημαντική πληροφορία ακόμη, ίσως κι αυτή θα σας ενδιαφέρει. Πολλά ιστολόγια στη γειτονιά σας έχουν παρόμοια ενδιαφέροντα και κάποια απο αυτά τα έχω διαβάσει ξέρετε. Υπάρχουν και πολλά φυσικά που κανείς και όχι μόνο εγώ δεν έχει διαβάσει πέρα απο τους φίλους της γειτονιάς όπως λέτε λόγω όγκου και συχνά επαναλαμβανόμενων καταστάσεων και ιστοριών. Υπάρχουν ανάμεσά τους και κάποια που είναι τελείως εκτός είτε γιατί είναι απλά χυδαία είτε γιατί γράφουν άρες μάρες κουκουνάρες, αλλά αυτά δεν τα λαμβάνω υπόψη μου εδώ.
    Για τα υπόλοιπα, τα πιο ελαφριά ας πούμε, οι βιογραφίες τρίτων γενικά και οι πληροφορίες που περιέχουν δεν με ενδιαφέρουν καθόλου εκτός κι αν αφορούν πρόσωπα δικά μου όπου εκεί όπως φυσικά καταλαβαίνετε δεν χρειάζεται να διαβάσω γιατί τις έχω πάρει απο πρώτο χέρι δηλαδή πρόσωπο με πρόσωπο. Γι αυτό και υπήρξα τόσο συνοπτική και μην ξαναμπερδευτείτε πάλι, στις απαντήσεις μου σε εσάς και γενικότερα σε άσχετους με το δικό μου περιβάλλον ανθρώπους. Είμαι μαθημένη να συζητάω, να αλληλοκατανοώ και να εμπιστεύομαι απόλυτα μόνο τους δικούς μου ανθρώπους και έχει αποδειχτεί απο την πρώτη στιγμή πως είχα δίκιο. Η ανάγνωση κειμένων τρίτων έγινε μόνο για να επιβεβαιωθούν όλα τα παραπάνω και να διαπιστωθεί μια κατάσταση που νοσηρή ήταν και νοσηρή παραμένει στο διαδίκτυο σε μεγάλο βαθμό.
    Εγώ να ευχαριστήσω με τη σειρά μου γιατί είμαι βέβαιη ότι κατανοήσατε πλήρως πλέον ό,τι σας ειπα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καλώς σε βρίσκω κι εδώ Νίκη!! Καλό μήνα να χεις με όμορφες στιγμές!!
    Λίγες στιγμές ξεκούρασης τις θέλουμε όλοι , πόσο μάλλον κι οι γονείς ε;; :))
    Καλή βδομάδα να χεις κοπέλα μου και θα τ αλέμε!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς σε δέχτηκα Μαρία-Ελένη μου (και με τα δύο ονόματα ε;)!
      Ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη και το σχόλιό σου.
      Καλό υπόλοιπο μηνός να έχουμε!
      Ελπίζω και γω να τα λέμε συχνά, είναι ωραία η παρέα σας :-)))
      Φιλάκια πολλά, καλό ξημέρωμα

      Διαγραφή
  14. Νικη μου καλημερα!
    Καλη εβδομαδα να εχεις!
    Μου αρεσει πολυ το ανανεωμενο σου μπλοκ!
    Χαιρομαι που οι γονεις σου εκαναν διακοπες μετα απο τοσο μεγαλη αποχη!
    Να εισαι παντα καλα γλυκια μου και να χαμογελας!
    Φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κική μου γλυκιά!
      Χαίρομαι που σου αρέσει το καινούργιο στυλ. Είπα να κάνω μια ανακαίνιση (και αφού δεν έχω λεφτά για τους αληθινούς τοίχους πιάστηκα με τους εικονικούς χαχαχαχα).
      Χαμόγελο, αγάπη και αισιοδοξία σε όλους μας για να αμυνθούμε στον ανανδρο πόλεμο των "ισχυρών".
      Φιλάκια πολλά πολλά!

      Διαγραφή
  15. Μπράβο γι αυτό που κάνατε για τους γονείς σας Νίκη! έτσι είναι οι άνθρωποι που έχουν πολλές ευθύνες, μια το ένα, μια το άλλο, όλο κάτι έχουν να τους κρατάει μακριά από λίγες μέρες ξεκούρασης... Όμως χαίρομαι πολύ που τους ενθαρρύνατε να πάνε κάπου και αναλάβατε όλες τις δουλειές εσείς!
    Για τον πλάτανο τι να πω... Λυπάμαι πολύ και αισθάνομαι το κενό που νιώθεις... Δεν μπορούσατε να το αποτρέψετε με κάποιο τρόπο; Τι να πω... Ασυνειδησίες...
    Φιλιά πολλά Νικούλα! Καλό απόγευμα να έχεις και καλή εβδομάδα! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σέυχαριστώ πάρα πολύ Αλέξανδρέ μου για τα καλά σου λόγια.
      Το έχουμε πει κάποια μέρα θα γίνουμε και εμείς γονείς και θα θέλαμε τα παιδιά μας να αναγνωρίσουν τις θυσίες, τις αγωνίες κτλ κτλ. Μου πρόσφεραν πολλά και όσο μου επιτρέπουν οι συνθήκες θα προσφέρω και γω.
      Όσο για τον πλάτανο, εφόσον πήραν άδεια δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα δυστυχώς έτσι είναι τα πράγματα. Εδώ κάθε φθινόπωρο που δίνουν άδεια να μαζεύουμε ξύλα και δέντρα ξεραμένα από το βουνό, κάποιοι στο κρυφό και στο ύπουλο κόβουν και καλά δέντρα.Έχουμε να δούμε πολλά ακόμα.
      Καλό υπόλοιπο εβδομάδας και σε σένα!
      Καλό ξημέρωμα :-)

      Διαγραφή
  16. Τελικά βρε Νίκη δεν μάθαμε αν ξεκουράστηκαν οι γονείς σου και αν τους άρεσε αυτή η μικρή φυγή. Μόνο για την Μάγια μάθαμε (και είδαμε) πως μαράζωσε με την επιστροφή της.
    Δεν μαζεύετε μερικά ευρώ να την στείλετε πάλι διακοπές;
    :)))
    Οι αγροτικές δουλειές που περιγράφεις πάντοτε μου άρεσαν. Όχι όμως για πολύ γιατί για όσους δεν είναι μαθημένοι (όπως εγώ) είναι λίγο σκλαβιά. Πέρα από την πλάκα όμως, για τους γονείς σου πραγματικά θα άξιζε ο κόπος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελικά Πέτρο, παλι δίκιο έχεις!
      Αλλά τι να κάνουμε που οι γονείς ναι μεν ξεκουράστηκαν και αναζωογονήθηκαν, αλλά μου το κόλλησαν οι ίδιοι να θέλω να μιλάω για τη Μάγια, βλέπεις θέλουν εγγόνι και επεδή ακόμα αρνούμαι, κάναν τη Μάγια εγγόνι, επομένως άμα δεν μιλήσουν για τα κατορθώματα από το εγγόνι τους για ποιον θα μιλήσουν; χαχαχαχχαχαχα
      Όσο για τα ευρώ, εδώ με το ζόρι πήγαν οι γονείς θα στείλω το σκυλί πάλι;;; χαχαχαχα Ας είναι καλά η ξαδέρφη που μας παραχώρησε το σπίτι της στον Αγιόκαμπο για να μην κάνουν πολλά έξοδα οι γονείς, αλλιώς θα σου λεγα αν φταναν τα ευρώ να πάνε και αυτές τις λίγες μέρες (θέλω πίσω δραχμές που πήγαινα και γω διακοπές!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!).
      Την επόμενη φορά που θα τους διώξω και θα θέλω βοήθεια θα σε φωνάξω. Έτσι και την εμπειρία θα αποκτήσεις, και το γούστο σου θα κάνεις (και άμα σ΄΄αρέσει μετά γράψε μου..χαχαχαχα) και ωραίες εκθέσεις θα γράφεις που θα έχουν μέσα όλο το ζωικό βασίλειο!
      Καλό ξημέρωμα Ακυβέρνητε, φιλάκια

      Διαγραφή
  17. Πολύ γλυκό αυτό που κάνατε για τους γονείς σας! Εύχομαι να ξεκουράστηκαν και να πέρασαν όμορφα! Και τα γουρουνάκια έκαναν τη δίαιτά τους κι αυτά! Ευκαιρία ήταν χαχα!
    Όσο για τον πλάτανο, είναι πολύ κρίμα αυτό που συνέβη... Δε μπορώ να καταλάβω πως το κάνει κάποιος αυτό το πράγμα... Είχε συμβεί το ίδιο περίπου με μία μεγάλη ελιά που είχαμε στη γειτονιά μας... Τι να πω!
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Rylie μου όντως ξεκουράστηκαν και το χάρηκαν, όσο για τα γουρουνάκια δεν ήταν καλά, γιατί τώρα τα τρώνε διπλά να αναπληρώσουν το κενό της δίαιτας χαχαχχαχαχαχαχχαχα
      Οι άνθρωποι δυστυχώς κάνουμε χειρότερα ένα δέντρο θα λυπηθούμε!!!!! :-(((
      Καλό ξημέρωμα και καλό υπόλοιπο εβδομάδας και σε σένα!

      Διαγραφή
  18. Νίκη καλημέρα και καλό Φθινόπωρο.
    Είναι τόσο συγκινητικό το πόσο χαιρόμαστε όταν μπορούμε να βοηθήσουμε και να ξεκουράσουμε τους γονείς μας.
    Το κουράγιο τους μας φαίνεται απίστευτο και πραγματικά είναι.
    Μπράβο σας που τα καταφέρατε να τους "διώξετε" λίγο.
    Χαχα!
    Για το δέντρο που σας το έκοψαν ότι και να πω είναι λίγο.
    Οπου έχει βάλει το χεράκι του ο άνθρωπος τα έχει κάνει, άντε να μην πω πρωί πρωί.
    Πάντως είσαι τυχερή που μένεις σε ένα τέτοιο μέρος και ελπίζω να μην το διαλύσουν τελείως.
    Πολλά φιλιά την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά η Μάγια κούκλα!
      Που θα πάει θα το ξεπεράσει και αυτή και θα εγκλιματιστεί!
      Χαχαχα!

      Διαγραφή
    2. Γεία σου Έλενά μου.
      Όσο και να εκνευρίζομαι με τους γονείς τώρα που ζω μαζί τους (είχα μάθει να ζω μόνη μου 11 χρόνια) δεν παύω να τους θαυμάζω για ότι κάνουν για μας και το κουράγιο και τις αντοχές τους στον πόνο και στην κούραση. Δεν ξέρω αν θα καταφέρω ποτέ να τους μοιάσω.
      Η Μάγια 3 μέρες κρέμασαι μούτρα, τώρα ηρθε πάλι στα ίσια της! χαχαχχαχαχαχαχα
      Καλό ξημέρωμα, φιλάκια πολλά

      Διαγραφή
  19. Πολύ στενοχωρήθηκα για τον πλάτανο :(( είναι κρίμα... μέγας καταστροφέας ο άνθρωπος.
    Η Μάγια είναι απίστευτη, τι φάτσα είναι αυτή αγαπησιάρικη!!! Κοίτα να δεις πως κι εκείνη καλοπέρασε φαίνεται!!! :)))
    Πολύ ωραία κίνηση η παρότρυνση να στείλετε τους γονείς σας διακοπούλες, εύχομαι να πέρασαν όμορφα και να ξεκουράστηκαν!
    Να'σαι καλά Νικούλα μου! Φιλάκια πολλά και καλό απόγευμα! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο άνθρωπος ο βασιλιάς των ζώων :-(
      Η Μάγια είναι ένα απίστευτο σκυλί, εντάξει ο κάθε ιδιοκτήτης ζώου το δικό του το βρίσκει πιο έξυπνο, αλλά η Μάγια είναι :-))))))))))
      Ξεκουράστηκαν και το χάρηκαν και αυτό μας χαροποίησε και εμάς.
      Καλό ξημέρωμα κοριτσάκι μου και καλή επιτυχία στις εξετάσεις σου!

      Διαγραφή
  20. Καλημέρα Νίκη μου ... να λοιπόν με την ευκαιρία που έκαναν διακοπές οι γονείς, είδατε κι εσείς πόσο χρονοβόρα και δύσκολη είναι η δική τους καθημερινότητα, όσο κι αν αυτά που κάνουν πια είναι για την ευχαρίστησή τους :-))
    Ήταν σα να διάβαζα ένα μικρό διήγημα η περιγραφή σου και σίγουρα μου έφυγε κάθε διάθεση να προσθέσω στα ζώα μου κι άλλα κατοικίδια...
    Το μόνο δυσάρεστο ήταν και είναι να θερίζουν τα αιωνόβια δέντρα γιατί απλά ενοχλούν....
    Και μόνο η σκέψη πόσους αιώνες χρειάστηκε για να θεριέψει ένα τέτοιο δέντρο, θα έπρεπε να είναι αποτρεπτική για Δασαρχεία που δίνουν άδειες και πολίτες που έχουν το κουράγιο να το κάνουν καυσόξυλα....
    Εμείς οι Έλληνες ακόμα και στον Αμαζόνιο να πηγαίναμε θα τον είχαμε αποψιλώσει σε μια πενταετία...
    Όσο για τις αρρώστιες, δυστυχώς και τα πλατάνια όπως τα κυπαρίσσια και τα έλατα προσβάλλονται από μύκητες που είναι μάλιστα μεταδοτικοί και μπορούν να ξεράνουν τα δέντρα μιας ολόκληρης περιοχής. Στην Οίτη, την ορεινή Φθιώτιδα πριν δέκα χρόνια περίπου είχαν ξεραθεί εκατοντάδες έλατα και ήταν μια πληγή στα βουνά. Νομίζω πως η υλοτομία στα άρρωστα δέντρα απέτρεψε κάτι χειρότερο.

    Πέρα απ' όλα αυτά, σου εύχομαι καλό Φθινόπωρο και του χρόνου
    να είναι ακόμα καλύτερες οι διακοπές για τους γονείς αλλά και για εσάς :-))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λεβίνα μου σχολίασες κάτι που σκεφτόμουν έντονα τις μέρες των διακοπών των γονιών μου. Πως την παλεύουν με αυτή την καθημερινότητα; Το βίωσα έντονα όσο έλειπαν και τώρα εκτιμών περισσότερο τον αγώνα τους.
      Η σκέψη του Αμαζόνιου και των ελλήνων συμπτωματικά πέρασε και από το δικό μου μυαλό... Τελικά έχουμε τη διαστροφή στο DNA μας...χαχαχαχα
      Καλό φθινόπωρο και σε σένα με ότι καλύτερο έχει να δώσει!
      Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές ανταποδίδω στο έπακρο!
      Φιλάκια πολλά

      Διαγραφή
  21. Αχ..!! βρε Νικη μου διαβαζοντας για τις διακοπες των γονιών σου και για την δική σου απόπηρα να μπεις για λίγο στα δικα τους καθηκοντα να βάζεις φαγητο στα γουγουνακια να ποτίζεις τα λουλουδια .. ελπίζω να είδες τι κόπος χρειαζεται να κανεις όλα αυτά για να απολαυμβανεις το υγειηνό σου κρεατακι τα φτεσκα σου αυγουλακια και αν έχεις και κατσικούλε το γαμνλατα κι σου... οι ανθρωποι που έχουν ζώα στο χωριο είναι ήρωες . και το κανουν γιατί το αγαπάνε.. αυτό.. και πολύ καλά το έκανα και πήγαν διακοπες... αυτοί κι όλας αν τους χριεάζονται...αλλα συνεχίζοντας το διαβασμα .. μαυρισε η ψυχή μου βρε μάτια μου..!! πως υπαρχουν άνθρωποι που κόβουν ένα δέντρο έστω και για να ζεσταθούν... δεν απαγορευευται;;.....πολύ μου άρεσε και η βόλτα σου στο δασος με το ποταμι... υπεροχα να ζεις σε χωριό..!!! για ρωτα και εμας που δεν ΄'εχουμε;; να είσαι καλα και να περνας ακομα καλήτερα... φιλακιαααα!! ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΦΘΙΝΟΠΡΩΡΟ..!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρούλα μου προφητική βγήκες!...χαχαχαχχα φρέσκα αυγουλάκια δεν είχαμε αλλα από το σχόλιο σου και μετά , μόλις χτες ακουσα τη μαμά να λέει ότι φτιάχνουν χώρο και για κότες! Ε! εντάξει κάποια πράγματα με ξεπερνάμε. Μεγαλώσαμε μόνο με τα ζώα του παππού και της γιαγιάς, οι γονείς μου δεν είχαν ποτέ ούτε ζώα ούτε χωράφια και ξαφνικά θα αποκτήσουμε όλο το ζωικό βασίλειο...ε ρε τι σου κάνει η κρίση!!!!
      Καλό φθινόπωρο και σε σένα Σμαραγδένια μου
      Υ.Γ: μπορεί ναμην έχετε χωριό αλλά έχετε θάλασσα, αυτό που εγώ ζηλεύω!!!
      Τα φιλιά μου

      Διαγραφή
  22. Άργησα λίγο να τα δω τα νέα σου, μου αρέσει ο τρόπος που γράφεις!

    Όσο για τον πλάτανο, τι να πω, οι αναμνήσεις πάντως δεν κόβονται ούτε καίγονται..

    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πως να μην αργήσεις, για καφεδάκι στην Αγγλία πήγες..χαχαχαχαχα
      Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια Γιώργο μου, ευτυχώς δεν κόβονται και δεν καίγονται και οι αναμνήσεις, όμως αναρωτιέμαι, όταν κάποια στιγμή θα μείνουν μόνο αυτές μήπως θελήσουμε έτσι απλά να τις σβήσουμε γιατι θα πονάνε!!!! (λέω εγώ τώρα)
      Καλό ξημέρωμα και καλωσήρθες πίσω στην πατρίδα! :-)))

      Διαγραφή
  23. Αααα ωραία αλλαγή, έβαλες και το δωράκι;; σ ευχαριστώωωω. Έχεις μήπως email επικοινωνίας; Εγώ το έχω στο πλαινο μενού μου αλλά στο στέλνω και εδώ για να μην μπερδευτείς andromedamygalaxy@gmail.com στείλε μου ένα mail. Όταν αποφασίσεις να ανέβεις Θεσσαλονίκη να πιούμε καφέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το δωράκι σου δεν θα έβαζα; ΜΕ άρεσε πολύ για!
      χιχιχιχιιχι

      Διαγραφή
  24. Έχεις δίκιο παντού μπαίνει η κρίση... Ας προσπαθήσουμε να μη μας καταπιεί. Ας χαιρόμαστε όση ομορφιά, όπου τη βρίσκουμε ακόμη. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή